15 Ağustos 2010 Pazar
yarim haziran
Elimde birilerinin evinde sehpanın üstünde bulduğum bir kitap: 'yarim haziran'. Aklımda aynı isimli anılar, bazen yanımda isimsiz bir kadın. İsimleri sorgulamıyorum artık. Ne de olsa hep aynı kelimeyi sayıklıyorum her sarhoşluğumda. dayanamadığımda ve boğulmaya başladığımda o kalbimde oluşan derin boşlukta, başkalarıyla dolduruyorum yarısına kadar o boşluğu. Kimse tam dolduramıyor.Gülücüklerim gitgide daha samimileşiyor artık. En azından kendime daha samimi gülüyorum. Arada bir efkar basıyor. yatıyorum şezlonglara, kulağımda dalgaların sesi önümde koskocaman yıldız dolu bir gökyüzü. Bir kadın hayal ediyorum aynı sen gibi konuşan aynı sen gibi gülen aynı sen gibi ağlayan, ama sen değil. sonra seni dilemek için beklediğim yıldız hiç bir zaman kaymayınca o kadını sevmekten vazgeçerek alıştırma yapıyorum seni unutmaya. O şezlongda kalıyor her şey oradan kalktığımda, ya da dalgalar alıp götürüyor bazılarını. Sonra sana hislerim yunan sahillerine vurup beşka bir aşkı ateşlemek için doğru insanı bekliyorlar. Benim kaybettiklerimi başkasının kazanacağı umudu neşelendiriyor artık beni. Bi şarkı dinleyince seni düşünmeden dansediyorum artık. İki işi aynı anda yapamaz olduğumdan belki de. En kötü tarafı bunları yaptığım sen kimsin onu bile bilmiyorum. Ama bununla da yaşayabiliyorum. hep bir arayış içindeyim ama ne aradığımı bilmiyorum, ya da ne kadarlık aradığımı,kaç saatlik, kaç dakikalık. Bana değer veren insanların benim hatrımı sorması sıkıcı geliyor artık bana. Ben bana değer vermeyen ve benim de değer vermediğim insanlarla bir daha onu düşünmeyeceğimi bilerek dans etmek istiyorum. Şimdi sonbaharın habercisi eylüle gün sayıyorum. Daha da uzaklaşmak gerekiyor istanbuldan. Dört gözle prag gününü bekliyorum. Dördü de hala seni sayıklıyor gözlerin.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)