26 Mayıs 2011 Perşembe

kör

bir kör hiç görmemişse maviyi,
mavi desen gök yüzü ne fayda.
hani kokusu yok ya mavinin,
mahoş bir tadı ya da..
anlatamazsın maviyi ona.
işte ne kadar uğraşırsan uğraş,
nefreti anlatamazsın bana.
görmemişim daha önce hiç nefreti.
hem onun da kokusu yok, tadı da.
ben sevmeyi iyi öğrenişim.
hani tek bildiği renk siyahtır ya kör bir adamın,
adam akıllı.
ben de bir tek adam akıllı sevmeyi biliyorum.
farkındayım:
daha az sevince, daha çabuk büyüyorum.
ama gel kabul edelim,
sen nasıl özlüyorsan çocukluğunu,
ben de öyle özlüyorum.
bazen görmektense,
kör olmayı diliyorum.

27 Ocak 2011 Perşembe

yazı

bu yazı hayatımda yazdığım en önemli yazıdır.

5 Ocak 2011 Çarşamba

sonbahar

bir kaç gün var fazla değil. o gün gelicek ve ben gözlerimi kapayıp kendi kendime bir peri masalı anlatacağım:

"bir yıl önce oturmuştuk senle başbaşa. ve sen bana ilk o zaman anlatmıştın derdini hiç olmadığın ve bir daha hiç olamayacağın kadar samimi ve içten.. anlattıkların ne kadar üzücü ve içimi yakıyor olsa da. elini tuttuğumda senin de elimi sıkı sıkı ilk tutuşundu beni istemsizce gülümseten. yine ilk ve son tutuşun o kadar sıkı. ellerim terleyene kadar sımsıkı tutuyordum ellerini bacaklarının üstünde, sen benim masamda otururken, ve elim terledikçe hem hiç rahatsız olmayıp hem sen rahatsız olur musun diye senin gözlerine ellerimi bırakmaman için bakıyordum yalvarırcasına. sana acıdığım için değil. giderken seni seviyorum diye sarıldığımda ciddiydi hiç olmadığım kadar ve ilk kez 'ben de seni' cevabı alıyordum senden. ve yine son kez.."

bitmeyen bir masalı yarıda kesip düşüneceğim sonra. bir yandan seni kendime yakıştıramayıp, bir yandan sensizliği kendime yedirememenin ikilemini. "şimdi gelsen.." diye başlayacağım cümleye. ".. ne seni sevdiğimi söyleyebilecek cesaretim olacak sana, ne de sana git diyecek gücüm" hangisi daha cesaret istiyor ona bile karar veremeyeceğim. bir gün o gün gelip çatacak umuduyla bekleyeceğim.

eğer bir gün dönersen bana,
sonbaharda gel.
kıpkırmızı yaprakların yorulmadan tutunmalarını izleyelim,
incecik saplarıyla dallarına,
dudaklarımızda küçük bir gülümseme,
gözlerimizde daha büyüğü,
gözgöze gelelim.
sonra her öpüşmemizde yeni bir yaprak kızarırmışcasına,
ve hep bir dala tutunurmuşcasına,
gülümseyelim.

eğer bir gün dönersen bana,
sonbaharda gel,
mümkünse kasım olsun aylardan.
hiç ıslanamadıklarımıza sayıp,
ıslanalım her yağmurda iliklerimize kadar.
ikimizin de ilikleri hayat doluyken.
bir romantik komedi izleyelim,
ağlarken gözlerimizi kaçıralım birbirimizden,
gülerken birbirimize daha sıkı sarılalım.
ve her filmin sadece başını seyredelim.

eğer bir gün dönersen bana,
sonbaharda gel.
sonbaharda hüzünlenenleri bırakıp.
sonbaharımda, son baharımda gel.