(sağa dönüyorum...)
...aslında takmamam lazım böyle şeyleri. alışık olduğum bi drum. klasik alkar. üzülmeye değmez...
(sola dönüyorum...)
... öyle kalması en iyisiydi aslında. ne bir eksik ne bir fazla. ikimizin yüzünde de ufak bir gülümseme varken orada kalması en güzeli oldu. iyi ki ora da kaldı...
(tekrar sağa...)
... kıskanmak saçma şu durumda. ortada fol yok yumurta yok. neyin hesabı kitabı bu anlamıyorum. önemsemek istediğimden önemsiyorum gibi geliyor bir yandan. bir yandan da kendimi kotrol edememekten korkuyorum...
(yine sola...)
... çok basit bir teşekkürdü sadece. umutlanmaya değmez bile. gel de bunu anlat işte ama bana. hiç olmazsa durmaya çalışıorum. etkisi az olur en azından.fazla kaptırmam...
(tam gaz sağa...)
... adama gıcık olmasam neyse. yavşak bi herife benziyor. tanımam etmem aslında. ama kıl kaptım bir kere. yanlış yapıyorsun diyemeyeceğim kadar hassas bir konu olmasa. dobrayımdır aslında ama...
(sırt üstü yatıyorum...)
... ulan alkar... sen adam olmazsın.
28 Kasım 2010 Pazar
15 Kasım 2010 Pazartesi
4 Kasım 2010 Perşembe
2 Kasım 2010 Salı
duygusuz adam
duyguları alınmış bir adam var. sanki sudan sıkılmış bir balığın gördüğü her oltaya takılması gibi bir oraya takılıyor kalbi bir buraya. hep aynı iki sözcük dökülüyor dudaklarından, hep bambaşka kişilere söyleniyor, hep aynı kişiyi düşünerek. bir şarkı dinliyor ki sözlerini kendi yazmış gibi, bir film izliyorki kendi hayatını anlatıyor sanki. Her içtiğinde öyle bir geçiyor ki kendinden; sanki kafasına taktığı o saçma sapan, bitmesi gereken ama bitemeyen, anlamsız ve sonu olmayan hastalıklı düşünceden başka utanacak bir şeyi olsun istiyor. Bu yüzden her içtiğinde yılmaz erdoğanın o herkesin güldüğü ama kendisini anlamadığı bir şekilde çok etkileyen bu şiirdeki bir iki dize geliyor aklına: " biz ne zaman içsek, iç değilizdir aslında." Susuyor, anlatmıyor, konuşmuyor, sonunda ağlamaktan korktuğu için gülemiyor bile bazen. Umutlanacak hiçbirşey yokken dünyanın en umutlu insanı olan bu adam, şimdi umutlanması gereken yerde iyice umutsuzluğa düşüyor. "Bana iyi gelir", "ben buna dayanırım" dediği hiçbirşeye dayanamıyor ve dayanamamaktan utandığı için bunu kimseye belli edemiyor. Yaşıyor yaşamasına, evet nefes alıyor, ama gitgide daha hayat olmaya başlıyor hayat ona, hep "hey gidi günler" diyor ama hiç yarın bir gün bu günlere de aynı şeyi diyeceğini aklına getirmiyor. duyguları alınmış bir adam var, kullanmış bütün duygularını o adam, artık istese de elleri o eski belalı eli, kolları uzanmasına izin vermiyor. duyguları alınmış bir adam var, o artık kendinin eskiden nasıl aşık olduğunu bile bilmiyor. duyguları alınmış bir adam var, bir kişi almış onun bütün duyglarını, ne alanın işine yarıyor ne verenin işine yarıyor. duyguları alınmış bir adam var, ona geri verilmesini bekliyor.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)