24 Temmuz 2010 Cumartesi

gülmek

gülmek işte deme..

neşeliysen eğer;
kahkahalarla gülersin,
sanki içinde dışarı atmak istediğin ayrı bir sen.
sen gülünce herkes güler seninle,
ya da benim kahkaham böyle belki,
işte neşeyle gülmüşsün demektir o zaman,
hüzünlerin, kederlerin kursağında kalır,

hüzünlüysen eğer,
gülümsemek derler ona,
dudakların hafifçe gerilir ya hani,
bir şey hatırlamışsındır, bir anı, bir an
ona gülümsersin ama geçmiş gitmiş zaten,
işte hüzünle gülmüşsün demektir o zaman,
neşelerin, kederlerin kursağında kalır.

kederliysen eğer,
dünyanın en zor işi gibi gelir gülmek,
kibarlıktan, kırmamak için karşındakini.
kaldırmaya çalışırsın dudakların,
sanki yerçekimini ilk kez hissedermiş gibi.
işte kederle gülmüşsündür o zaman
hüzünler, neşeler kursağında kalır.

işte böyle bir heves benimkisi:
ne olursa olsun gülmek,
hüzünlü, neşeli, kederli.
bir değişiklik yaptım bugün.
gülmem gerekirken gülmeyeyim dedim.
bilirsin ya insan istediğini yapamayınca,
hevesi kursağında kalır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder