yine sesimi duyurdum hazirana herhalde. kendini yırtıyor güneşi göstermek için ama bulutlar da az inatçı değil. başımı döndürdü bu kararsızlığı havanın, şöyle bir uzanayım dedim üç saat uyumuşum aynı şeyi sayıklarken. çok işim gücüm var ama iş güç gücüme gitmeye başladı artık. hep böyle uygunsuz zamanlarda geliyorlar. ben de kaçmak için onlardan, buraya oturdum yazı yazmaya başladım. daha ne hakkında yazdığımı bile bilmiyorum.
yine aynı şeylerden bahsedesim geliyor. hep aynı şeyleri haykırasım var hep aynı şeyleri anlatıp insanların kafasını ütülüyorum dedim ya. işte hala ütüleyebilirim. istediğim şeyi istediğim kişiye anlatamadıktan sonra ne değeri var.
bugünkü konumuzu buldum. Mükemmelleştirmek. evet süper bir şey değil mi aslında. yanında hiç bir yanlışının sana batmayacağı. zaten yaptığı hiçbir şeyin sana göre yanlış olmadığı biri. bence süper bir şey. o her zaman yanında olur, o her zaman seni neşelendirir. o her zaman seni anlar. o senin yaşadıklarını zaten önceden yaşamıştır. o sana senden bile daha fazla güvenir. onun yolu en doğrusudur. kısacası bir örneğin vardır karşında. hani geçen yazımda demiştim ya. yaşamadan birşeyleri değişmek zor diye. işte belki onu bile değiştirebilecek insandır bazı koşullarda.
evet böyle mükemmel bir insan vardır herkesin hayatında. benim de var. babam. ama nedense o kadar mükemmelleştirdiğin insanın bile yaptıklarından daha çok söylediklerine değer veriyor insan(mesela yaptıklarına değer verseydim çoktan sigaraya başlamıştım herhalde). hani bir söz vardır ya :"Büyük beyinli insanlar fikirleri orta beyinli insanlar olayları küçük beyinli insanlar da kişileri önemser" diye. e ben bunların hepsini önemsedim hayatım boyunca. yeri geldi kişiyi önemsedim, dedim ki yaptı bir eşeklik ama o yaptı bunu nası kıyarım. yeri geldi olayları önemsedim, dedim ki e bu kişi bana böyle böyle yaptı bu bu anlama gelmiyor de ne anlama geliyor, yeri geldi fikirleri önemsedim, bu bana böyle davrandı ama böyle düşündüğü için. ister inanın ister inanmayın hepsini de aynı kişi için düşündüğüm oldu. ha bir ilginç nokta daha: o kişi babam değildi.
evet hatta geçen sene bu günlerde kendisini tanımıordum bile. sonra bir sene tanıştık. şimdi o beni hala tanımıyor=). neyse konumuza geri dönersek aslında mükemmelleştirmek budur diyebiliriz bence. yani yeri gelince fikirlerini yeri gelince yaptığı şeyleri yeri gelince de sadece kendisini önemsemek. kısacası yaptığı her şeye bir kulp takıp " o bir şey yapmadı ki bu yüzden böyle yaptı" diyebilmek. ama asıl önemli olan " hata yaptı, yanlış yaptı, yapmamalıydı" diyebilmek aslında. e karşındaki hayır ben hata yapmadım derse bırak gitsin zaten. biraz törpülenmesi gerekiyor demektir.
işte o mükemmelliken nasibini almış biri olarak diyebilirim ki mükemmel insan diyorsanız birine ondan hızla uzaklaşın. insan hatasızsa size göre o zaman bırakın uzakta dursun ihtiyacınız olduca gidersiniz yakınına. çünkü hep yakınında durursanız bi süre sonra yaptığı güzel şeyleri yarattığı göz kamaşıklığıyla hatalarını göremez olacaksınız. hadi size bir kıyak güncel bir benzeteyle bitireyim sözlerimi. mükemmelleştirmek ve kendinizi avatar filmi ve üç boyutlu gözlük olarak düşünebilirsiniz. o gözlüğü çıkardığınız anda karşınızdaki o kadar güzel, etkileyici görünmeyecektir.
gitmem gerek artık yine uyandı beni çağarıyor. geliyorum tek yarim, yekparem, cilveli yalnızlığım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder