29 Haziran 2010 Salı

that's the point

şimdiiii... öncelikle hoşgeldiniz efendim. oo mehmet beyler de buradaymış. merhabalar merhabalar. klasik tarzıma zıt olaraktan direk konuya gireceğim.

efendime söyleyeyim bilirsiniz insanlar çeşit çeşit. ben de iki gündür bir minimalistle uraşıyorum ki sormayın(alınma yok)! tabi bu sosyal paylaşım sitelerini emesen(bazıları msn der) e döndürmemek için ben de buradan devam etmeye karar verdim.

şimdik ilk önce size bir alıntı yapıyorum: " bilmez miyim". dikkat ederseniz noktalama işareti kullanmadım alıntıda. halbu ki bilirsiniz ne kadar severim noktalama işaretlerini. nedeni var, rahat olun. bu yazımızda bir minimatistin, bir detaycının, son olarak da önyargısız (ve bu aralar sanal alemlerden uzak) birinin bu alıntıya bakış açılarını tartışacağız.

ilk minimalistten başlayalım (önden bayanlar). minimalist genelde aynen bir önceki paragraftaki gibi bırakırmı bu cümleyi. ba ba ba ba ba. şimdi minimalistin buradaki düşünce tarzı şudur kanımca: " ben bu cümleyi böyle bırakayım karşımdaki hangi noktalama işaretini kullanacağına kendi karar versin." aslında güzel düşünce. karşıdakini özgür bırakma kendi düşüncelerine göre hareket etmeye zorlama fikirlerini içinde barındıran bir düşünce tarzı. ama bu durumda şöyle bir eksikliği var. karşıdakinin belki de kullanılması en uygun olacağı noktalama işareti karşındakinin aklında değil ama senin aklında. o zaman sen karşındakine bir şey katabilecekken katmamış olursun. böylece karşıdakine istemeden de olsa zarar verirsin.

ikinci sırada detaycı var (kendimim diye değil). detaycı bu alıntının sonuna bütün noktalama işaretlerini koyar. aslında kafasındaki düşünce aynıdır minimalistle: karşısındakinin seçim yapmasını sağlamak. sadece minimalist hiç bir şey sunamadan bütün işi karşıdakine bırakır, detaycı ise aklında olan bütün seçenekleri karşısındakine sunup hangisine odaklanacağını karşısındakine bırakır. detaycının hatası kendini kısıtlayıp bütün seçenekleri kendi koyduğu seçenekler sanmasıdır. başka bir seçeneğin olamayacağını kendine inandırır. yani önyargı.

bradan önyargısıza geçebiliriz. önyargısız karşıdakinin nedüşündüğüyle ne düşünmesi gerektiğiyle hatta düşünüp düşünmemesi gerektiğiyle bile ilgilenmez. kendi kafasına göre en uygun olan noktalama işaretlerini koyar. eğer karşıdaki neden o noktalama işaretini kullandın diye bir soruyla gelirse öbür noktalama işaretlerini anlatır. ve aynı zamanda karşıdakinin anlattıklarını dinler. önyargısızın hatası kendi içinde çelişmesidir. çünkü önyargısızın en büyük önyargısı hayatın kendisi yaşanmışlıkları yani en tehlikeli en sinsi olan önyargıdır.

bunu niçin yazdım? what is the point? kimse mükemmel değildir bir. melikenin fotorafı çok anlamlı bir fotoraf iki. that's the point.

şimdi bunu faceten yazsam hoş mu olurdu. yoksa bende faceten yazmayı "bilmez miyim?!.."

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder